اغلب از من پرسیده شده است که چه داروها یا مکمل هایی که والدین حیوانات خانگی در خانه دارند می توانند برای حیوانات خانگی خود استفاده کنند، و اکنون، در طول همه گیری COVID-19، حتی بیشتر می شود. خیلی‌ها هستند که خوب هستند، اما خیلی‌ها هم هستند که «نه-نه» مطلق هستند!

آنتی بیوتیک برای سگ

بیشتر آنتی بیوتیک هایی که ما استفاده می کنیم برای حیوانات خانگی ما نیز استفاده می شود، با این حال دوزهای آن بسیار متفاوت است. سفالکسین (کفلکس)، آگمنتین (نسخه انسانی کلاواموکس)، داکسی سایکلین، آمپی سیلین، آموکسی سیلین و آزیترومایسین را می توان استفاده کرد، اما باید در مورد دوز با دامپزشک خود مشورت کنید.

ما تتراسایکلین را به اندازه سگ ها استفاده نمی کنیم (ما داکسی سایکلین را ترجیح می دهیم)، و سیپروفلوکساسین نیز جذب نمی شود، بنابراین ما Enrofloxacin (Baytril) یا Marbofloxacin را ترجیح می دهیم که برای ما زیاد استفاده نمی شود. مهم است بدانید که نمی خواهید یک دوره آنتی بیوتیک را شروع کنید، سپس قبل از 5 تا 7 روز آن را متوقف کنید، زیرا ممکن است باعث ایجاد مقاومت در آینده شود.

آنتی هیستامین ها برای سگ ها

اینها می توانند در موارد خاصی مفید باشند، اما توجه به این نکته مهم است که آلرژی های رایج پوست سگ اساساً توسط هیستامین ایجاد نمی شود، بنابراین آنتی هیستامین ها ممکن است کمک چندانی به شما نکنند. دوره‌های آلرژیک حاد، مانند نیش زنبور، واکنش‌های واکسن، یا حساسیت غذایی حاد، ممکن است تا حدودی به آنتی هیستامین‌های OTC پاسخ دهند.

هنگام استفاده از آنتی هیستامین ها، من اغلب آن ها را ترجیح می دهم، دیفن هیدرامین (بنادریل) یا کلرفنرامین (کلر-تریمتون) بیش از گزینه های جدیدتر بدون خواب آلودگی، زیرا من می خواهم اثر خواب آلودگی را داشته باشم زیرا سگ ها را کمی آرام تر نگه می دارد. برای اطلاعات دوز، با دامپزشک خود مشورت کنید.

پماد، کرم و اسپری برای سگ

بسیاری از پمادها و کرم های OTC برای استفاده در حیوانات خانگی شما مناسب هستند، اما باید مطمئن شوید که آنها را لیس نمی زنند . برخی از موارد مورد علاقه آنتی بیوتیک هایی مانند نئوسپورین، باکتین، موپیروسین و پلی اسپورین (و البته هر یک از نسخه های عمومی) هستند.

برای محصولات ضد قارچی، می‌توان از هر چیزی که دارای مواد مؤثر مؤثر است مانند میکونازول، کتوکونازول، کلوتریمازول، تولنفتات یا تربینافین استفاده کرد.

در نهایت، برای محصولات ضد التهابی، بسیاری از محصولات با 0.5٪ یا 1٪ هیدروکورتیزون، یا به تنهایی یا مخلوط با یک آنتی بیوتیک وجود دارد. مجدداً با دامپزشک خود مشورت کنید و از هر چیزی که استفاده می کنید، مطمئن شوید که یک لایه بسیار نازک روی آن قرار دهید و اجازه ندهید سگ شما دارو را لیس بزند!!

داروهای ضد التهاب برای سگ ها

تا جایی که فرابورس داروهای ضد التهاب گزینه های بسیار کمی وجود دارد - تنها گزینه های رایج استروئیدی خوراکی پردنیزون یا دگزامتازون هستند و هر دو فقط با نسخه هستند.

در مورد گزینه های بدون نسخه، تنها انتخاب آسپرین یا آسکریتین (آسپرین با آنتی اسید) است. سگ‌ها نسبت به ما حساس‌تر به آسپرین هستند، و گربه‌ها حتی بیشتر از این، و بسیاری از دامپزشکان استفاده از آن‌ها را به هیچ وجه توصیه نمی‌کنند. من آنها را فقط در صورتی توصیه می کنم که سگ واقعاً نیاز داشته باشد و نتواند به دامپزشک مراجعه کند.

گزینه های انسانی دیگر مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، فنیل بوتازون و استامینوفن عبارتند از بطور کلی نه برای حیوانات خانگی توصیه می شود -و باید بدانید که استامینوفن گربه را می کشد!! داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی که ما اغلب استفاده می کنیم عبارتند از: Carprofen، Deracoxib، Firocoxib و Galliprant که نیاز به نسخه دارند و فقط دامپزشکی هستند، و Meloxicam که برای استفاده انسانی و دامپزشکی است، اما نیاز به نسخه نیز دارد. بنابراین، همانطور که می بینید، در این دسته گزینه ها بسیار محدود است.

داروها برای ایجاد استفراغ در سگ ها

برای اینکه در تخلیه معده موثر باشد، القای استفراغ در اسرع وقت، البته در عرض 2 ساعت، مهم است. حتماً با دامپزشک یا مرکز کنترل مسمومیت مشورت کنید تا تأیید شود که برای ایجاد استفراغ توصیه می شود. در اغلب موارد، به ویژه با مصرف برخی مواد شیمیایی یا اشیاء تیز (مانند شیشه یا استخوان مرغ)، ایجاد استفراغ توصیه نمی شود.

وقتی صحبت از القای استفراغ می شود، گزینه های انجام این کار در خانه بسیار محدود است و برخی از دامپزشکان هیچ یک از آنها را توصیه نمی کنند. به نظر من، تنها راه القای استفراغ در سگ ها این است تجویز پراکسید هیدروژن تازه با دوز 0.5 تا 1.0 میلی لیتر در هر پوند . به بیان ساده، ½ تا 1 قاشق چایخوری به ازای هر 5 پوند وزن بدن یا 1 اونس. (که 30 میلی لیتر است) برای یک سگ 30 تا 60 پوندی. تحت هیچ شرایطی از آب نمک یا شربت ایپکاک استفاده نکنید! اگر پراکسید هیدروژن کار نمی کند، برخی توصیه می کنند یک بار آن را تکرار کنید، و اگر این کار موثر نبود، باید سگ خود را به یک مرکز مراقبت اضطراری یا فوری ببرید.

دفعه بعد که کابینت داروی خود را باز می کنید تا چیزی را بیرون بیاورید تا برای حیوان خانگی خود استفاده کنید، لطفاً ابتدا تکالیف خود را انجام دهید. -با دامپزشک خود، یک مرکز اورژانسی، کنترل سموم یا حتی، اغلب با اکراه، با دکتر Google تماس بگیرید. بسیاری از محصولاتی که دارید ممکن است مشکلی نداشته باشند، اما بسیاری از آنها را دارید که ممکن است نباشند!!

-دکتر. جف وربر

مشاور دامپزشکی فی